|
بعد از هزار و سیصد و چهل و چند سال، هیچ از خود پرسیده ای
كه چرا اینان خود را «راهیان كربلا » نامیده اند،
با این همه شیدایی و اشتیاق كه هنوز قافله سال شصت و یكم هجری قمری به بیابان كربلا نرسیده است.
مگر آنان سر مبارك امام عشق را بر فراز نیزه ندیده اند؟
مگر شفق را ندیده اند كه چه سان در خون نشسته است؟
مگر بوی خون را نشنیده اند؟...
و بر علم هایشان نوشته اند: كُلُّ اَرْضٍ كَربَلا و كُلُّ یومٍ عاشورا!
سید مرتضی آوینی |