اولین نکته ای که در مورد این سروده می توانم بگویم در مورد عنوان آن (نويد فتح) است. اکثر ما وقتی با واژه هايی مانند: فتح و پيروزی روبرو می شويم آن را مترادف با پیروز شدن در يک مسابقه يا یک جدال می دانیم.
در حالی که در قرآن مجيد و در سوره ای به همین نام، خداوند خطاب به رسول اکرم(ص) می فرمايد: انا فتحنا لک فتحاً مبينا. یعنی همانا ما برای تو فتح و پیروزی آشکار گشودیم. اما این فتح آشکار (فتح المبين) که در حقيقت تحقق وعده الهی است با پیروزی های مادی که معمولاً برای بدست آوردن امکانات مادی یا برای کسب قدرت هستند بسیار متفاوت است. زيرا فتح الهی همیشگی است و در آن هیچ نوع تباهی راه ندارد.

فتح المبین پاداش قلبهایی است که در آنها نور عشق و ایمان به خداوند موج می زند و از آن گامهایی است که تنها در صراط المستقیم حق قدم می گذارند.

برای پر بار شدن اين بحث دوست دارم که دوستان عزيز برداشتی را که از هر يک از کلمات کليدی که در اين سروده وجود دارند را شرح دهند. مثلاً: خاکريزهای عشق، حماسه، فرياد يا حسين، قطره های خون ، مرکب، کاغذ وطن، حج، مکه، لبيک، فکه، هل من ناصر زمانه، نرگس، فجر، ظهور نور، جبهه های بدون خاکريز، ايستادن.